نمایش خداحافظی نکردی با نجمه، سورچی به کارگردانی آرش دهقان شاد یکی از نمایش‌هایی است که تضاد میان باور‌ها را از دیروز تا به امروز روی صحنه تئاتر نمایش می‌دهد.
نمایش خداحافظی نکردی با نجمه، سورچی به کارگردانی آرش دهقان شاد یکی از نمایش‌هایی است که تضاد میان باور‌ها را از دیروز تا به امروز روی صحنه تئاتر نمایش می‌دهد.
به گزارش گروه فرهنگی تفسیر خبر، این روز‌ها نمایش خداحافظی نکردی با نجمه، سورچی در تماشاخانه ملک روی صحنه اجرا می‌رود. این نمایشنامه که سراسرآن دیالوگ‌هایی با گویش مربوط به دوران قاجاری است را چندسال پیش حمیدرضاآذرنگ نوشته است.
و این رفاقت آرش دهقان شاد کارگردان اثر با حمیدرضا آذرنگ بود که باعث شد که او به سراغ این نمایش برود. این کارگردان تئاتر دراین باره می‌گوید: حمیدرضا آذرنگ نویسنده نمایشنامه از دوستان قدیمی من است و علاوه بر این نوشته‌های او را هم خیلی دوست دارم چون نمایشنامه‌هایش به شدت تصویری هستند و قابلیت تبدیل شدن به فیلم را دارند مانند فیلم «روزی روزگاری آبادان» که خودش از روی یکی از نمایشنامه‌هایش ساخته است.
وی ادامه داد: به دلیل علاقه‌ام به آثار آذرنگ از او درخواست کردم که نمایشنامه «خداحافظی نکردی با نجمه، سورچی» را به صحنه ببرم و او هم این اجازه را به من داد. مرحله آماده‌سازی نمایش حدوداً از سه ماه پیش آغاز شد و من از دوستانی همچون سهیل دانش اشراقی به عنوان طراح صحنه، علی کوزه‌گر طراح نور، پگاه ترکی طراح لباس، علی شفیعی ثابت طراح گریم، حسام ناصری آهنگساز، محمد اصغری طراح لباس دعوت به همکاری کردم و خوشحالم این تیم حرفه‌ای را در این اثر هنری کنار خودم دارم. و … لطف کردند و در این کار در کنار من حضور دارند.
دهقان‌شاد درباره طراحی لباس و دکور نمایش توضیح داد: داستان نمایش در اواخر دوره قاجار می‌گذرد و چون تخصص پگاه ترکی که این روز‌ها به عنوان طراح لباس در سریال «سووشون» نرگس آبیار حضور دارد طراحی لباس‌های تاریخی است و اشراف زیادی به این حوزه دارد، انتخاب مناسبی برای نمایش بود که لطف کرد و با وجودی مشغله کاری در کنار گروه قرار گرفت. سهیل دانش اشراقی هم دکوری برای نمایش طراحی کرده که در عین وفاداری به زمان گذشته، خیلی مدرن است و همین پارادوکسی که بین طراحی لباس‌ها و صحنه شکل گرفته است این مسأله را به مخاطب گوشزد می‌کند که در عین اینکه قصه گذشته را می‌بینیم، قصه، قصه حال هم است. همینطور در موسیقی هم از هیچ ساز سنتی استفاده نشده است.

دهقان شاد درباره اینکه این اجرا چه تفاوتی با نسخه‌های قدیمی‌تری که توسط خود آذرنگ هم اجرا شده‌اند، دارد، گفت: من پیش از این هیچ کدام از اجرا‌های نمایش را ندیدم و هنوز فیلم اجرا را هم ندیده‌ام. در واقع کمی برایم ترسناک است چون حمید آذرنگ بازیگر، نویسنده و کارگردان خیلی خوبی است از این رو نمی‌خواهم اجرایم را با کار او مقایسه کنم. این نمایشنامه تاریخ مصرف ندارد و تلنگری می‌زند به اعتقادات کورکورانه و خرافاتی که در بین برخی از ما جریان دارد اما نکته مورد توجه این است که همه آدم‌های قصه خاکستری هستند و اگر اتفاقی هم رقم می‌خورد به خاطر جبری است که درگیرش هستند به همین دلیل هم می‌توانید به آن‌ها حق بدهید و هم ندهید. این نمایش در عین روایت گذشته، قصه حال است.

وی درخصوص انتخاب بازیگرانی که برای این نمایش انتخاب کرده است نیز اینطور می‌گوید:
امین میری، آیه کیان پور، علی پویا قاسمی، دنیا فتحی را برای بازی در نمایش دعوت به همکاری کردم. هرکدام از این دوستان در حوزه بازیگری حرف‌های زیادی برای گفتن داشتند و بازی‌های این عزیزان را در مقابل دوربین و روی صحنه تئاتر دیده بودم. مثلاً دنیا فتحی و بازی بی‌نظیر او در نمایش معرکه درمعرکه استاد سیاوش طهورث باعث شد برای این کار از او دعوت کنم.
آرش دهقان شاد که تجربه اولین کارگردانی خود را با نمایش بانجمه خداحافظی نکردی سورچه دارد می‌گوید: متأسفانه در روزگار خوبی زندگی نمی‌کنیم. شاهد هستیم که هنر ابزار دست همه قرار گرفته و ما نیز از تبعات آن برخورداریم حالا این تبعات می‌تواند دارای سود ویا دارای ضرر باشد. متأسفانه این روز‌ها استقبالی که درگذشته از تئاتر و نمایش می‌شد از بین رفته و مثل قبل نیست. این استقبال را فقط برای چندکار محدود می‌بینیم آن هم بسته به شرایط و آدم‌های مشهوری که درآن حضور دارند. اما بقیه نمایش‌ها شرایط خوبی ندارند. وامیدوارم که این اتفاق کمی به طرف رونق کار‌ها و نمایش برگردد.
درشرح این نمایش آمده است،
“آیا هدف، وسیله را توجیه می‌کند؟ به ویژه اگر پای کودک بیماری در میان باشد؟” مخاطب با این چالش با متنی از حمیدرضا آذرنگ، روبرو می‌شود که با نگاهی به ایران قدیم و سنت و آئین مذهبی، داستانی از تلاش مادری برای تأمین درمان کودک بیمار خود با وجود فقر، روایت می‌کند. آرش دهقان شاد، با انتخاب این متن و طراحی صحنه با دکوری چند لته چوبی، متحرک و چندمنظوره به روایت این حکایت می پردازد. میزانسن‌های متعدد، نورپردازی و بهره از موسیقی دهه‌های گذشته همسو با فضای تاریخی و زمانی، از ویژگی‌های اثر است.
نمایش «خداحافظی نکردی با نجمه، سورچی» اجرای خود را از ۱۶ شهریور ماه ساعت ۱۹ در تماشاخانه ملک آغاز کرده است.
عکس:محسن حاجی بابایی