به گزارش ایرنا، در گزیده ای از گفت وگوی روزنامه آرمان ملی با محمود حریرچی، ‌جامعه شناس و مینا منظوری، روانشناس، آمده است: امروز در مواجهه با مردم کوچه و بازار در امور روزانه و تردد در مترو و اتوبوس با مردمی روبه‌رو هستیم که کوچکترین لبخندی بر لب‌شان نیست و قیافه‌های ناراحت و خواب آلوده‌شان نگران‌کننده‌تر از همیشه می‌نماید. با اقدامات دولت در یک ماه اخیر هر شهروندی به یاد صحبت‌های رئیس‌جمهور می‌افتد که می‌گفت: «شادی هم حق مسلم ماست. دولت وظایف بسیار سنگین‌تری برای شادی مردم به دوش دارد آن‌وقت که شاخص تورم پایین می‌آید این موضوع برای مردم شادی‌آفرین و نشاط آور است و همچنین وقتی که مردم می‌بینند دولت تلاش دارد که بر رکود فائق بیاید و قدم‌های اولیه را برداشته، شاد می‌شوند.» بعد از گذشت پنج سال از آن صحبت‌ها شرایط این روزهای مردم در روابط اجتماعی مصداق شعر مهدی اخوان ثالث است، «سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت، سرها در گریبان است».

به اعتقاد جامعه‌شناسان کاهش حس شادی و منجر به از بین رفتن سرمایه‌های اجتماعی می‌شود. همانطور که یک جامعه‌شناس در گفت‌وگو با «آرمان ملی» می‌گوید: احساس افسردگی جامعه در مواجهه با دوستان و دیدن مردم در مترو، اتوبوس، بازار و سطح جامعه کاملا مشهود است و نشان می‌دهد که آنها چقدر بی‌پناه هستند. امیر محمود حریرچی در ادامه خاطرنشان می‌کند: افسردگی مردم از جایی سرچشمه می‌گیرد که آنها احساس بی‌پناهی می‌کنند و براین باورند که هیچ‌ فردی در راس جامعه در قبال‌شان احساس مسئولیت ندارد و آنها حتی مسئولیت خطاهایشان را نمی‌پذیرند. همه این عوامل باعث شده که آنها برای آینده‌شان ناامید باشند. ناامیدی بدترین شرایطی است که یک جامعه با آن روبه‌رو می‌شود و باعث می‌شود سرمایه‌های اجتماعی فروکش کند.

چرا احساس شادی نداریم

در ادامه به سراغ یک روانشناس رفتیم و دکتر مینا منظوری به «آرمان ملی» می‌گوید: چهره‌های افسرده مردم در این روزها امری طبیعی است. مسائل مالی مانند تامین آب، غذا، هوا از نیازهای اولیه انسانی به حساب می‌آید و اگر تامین نشود، فرد نمی‌تواند به درجات بالاتر که شامل مسائل روحی و روانی می‌شود، فکر کند. یک فرد گرسنه قطعا شاد نیست و اگر این فرد را در ابعاد جامعه مورد بررسی قرار دهیم، قطعا جامعه‌ای که درگیر تامین نیازهای اولیه و در مواجهه با اخبار بد است، اصلا حال خوبی نخواهد داشت. وی در ادامه می‌افزاید: مردم ما با مشکلات دسته و پنجه نرم می‌کنند تا بتوانند نیازهای اولیه زندگی و معیشتی‌شان را تامین نمایند، در این شرایط نباید از جامعه انتظار شادی و نشاط داشت. از سوی دیگر شبکه‌های اجتماعی و انتشار اخبار بد همچون اختلاس‌ها باعث تشدید شرایط روحی و روانی مردم خواهد شد و ناامیدی به جامعه تزریق می‌کند. اخبار بد مانند اخبار اختلاس‌ها زمینه ساز ترویج مشکلات روانی در جامعه است و امروز هر کسی می‌خواهد برای ادامه زندگی‌اش حق شهروند دیگری را تضییع نماید. در این شرایط هر فردی در اولین اقدام به این فکر می‌کند که چطور نیاز خود و خانواده‌اش را تامین کند و بی‌تردید در این شرایط کسی حال خوب و احساس شادی نخواهد داشت.