خبر پاکدستی یکی از کارگران زحمتکش شهرداری موسیان استان ایلام به تازگی در فضای مجازی پربازدید شده است. سلیمان رحمتی، راننده ۵۸ ساله خدمات‌شهری شهرداری حین انجام وظیفه با پیداکردن یک کیف حاوی پول، جواهرات و کارت‌های بانکی به ارزش ۵۰۰ میلیون تومان و برگرداندن آن به صاحب سالخورده‌اش که از مهمانان شهرشان هم بود، در میان اهالی موسیان فراتر از سفیر پاکیزگی ظاهر شد و با وجود مشکلات اقتصادی فراوان و خودروی شخصی ‌اش که ماه‌ها به علت تصادف در تعمیرگاه خاک می‌خورد و قادر به پرداخت هزینه تعمیرش نبود، رسم امانتداری را به جا آورد و حتی حاضر به قبول هدیه از صاحب کیف هم نشد.

در همین رابطه روزنامه خراسان گفت‌وگویی با این کارگر نمونه و زحمتکش شهرداری انجام داده است که بخش‌های مهم آن در ادامه می‌آید.

کیف پر از طلا را در گوشه خیابان پیدا کردم

۲۰ سال است در شهر مرزی موسیان به‌عنوان راننده خدمات شهری شهرداری مشغول کارم. یک روز تعطیل همراه عده‌ای از پاکبانان عزیز مشغول کار بودیم و من هم با خودروی زباله در حال رانندگی بودم که از آینه، چشمم به یک کیف در کنار خیابان افتاد. با خودم گفتم حتما داخلش چیزی هست، چون خیلی تمیز و نو بود.

پایین آمدم و یک لحظه کیف را باز کردم و دیدم حاوی مقداری پول و مدارک است. بعد با مسئول‌مان تماس گرفتم و قضیه را برایش تعریف کردم. گفتم می‌روم منزل و اگر کسی دنبال کیف می‌گشت، خبرم کنید.

حین بازگشت به منزل داخل کیف را با دقت نگاه کردم که دو عدد کارت عابربانک با رمزهایش، مقدار زیادی وجه نقد و همچنین طلا و جواهرات گران‌قیمت داشت.

گفتم میلیاردی هم که باشد، مال صاحبش است 

حتی دوست نداشتم پول‌ها را بشمارم. بالاخره پول است و آدم موقع شمارش وسوسه می‌شود. حتی همسرم طلاها را سریع جمع کرد و گفت یک جا پنهان‌شان می‌کنم تا صاحبش پیدا شود. به‌نظر من انسانی که برای خدا کار کند، دیگر وسوسه نمی‌شود و روی تصمیم درست و صحیحش پافشاری می‌کند.

هیچ وقت چنین فکری به سراغم نیامد که پول‌ها را برای خودم بردارم. گفتم میلیاردی هم که باشد، مال صاحبش است. حتی فرزندانم هم چنین درخواستی نداشتند. پدر و مادری که عمل‌شان درست باشد، فرزندانشان هم همان راه را می‌روند.

ارزش پول‌ها و جواهرات ۵۰۰ میلیون تومان بود 

خودم تلفن همراه ساده‌ای دارم و به دوستان و همکاران سپردم تا در فضای مجازی اطلاعیه دهند که یک کیف پیدا شده و با دادن مشخصات تحویل بگیرند. با کسی هم درباره محتویات کیف صحبتی نکردم و فقط گفتم اطلاع دهید تا صاحبش پیدا شود.

بعد از چند روز پسرم گفت انگار یک نفر در یک کانال تلگرامی شماره تلفن داده است. تماس که گرفتم، مسئول اطلاع‌رسانی کانال گفت گویا این کیف متعلق به یک مسافر عرب است.

زمانی هم که با مسافر تماس گرفتم با شنیدن خبر، شادی زیادی کردند. به منزلم که آمدند همان اول کیف را نشان‌شان ندادم و از مشخصات و محتویاتش سوال کردم. بعد از دادن مشخصات صحیح، امانتی را تحویلشان دادم. صاحبش گفت پول نقد، جواهرات و موجودی کارت‌های عابربانک مجموعا ۵۰۰ میلیون است. در ضمن اهل شادگان خوزستان و مهمان شهر ما بودند.

مژدگانی صاحب کیف را قبول نکردیم

صاحب امانتی اصرار داشت تا به خودم، همسر و فرزندانم مژدگانی و هدیه دهد اما هیچ کدام‌مان قبول نکردیم. ما فقط به خاطر رضای خدا این کار را کردیم. صاحب پول که خانم سالمندی بود حتی از طلا و جواهرات هم تعارف‌مان کرد که ما قبول نکردیم.

تمام زندگی‌ام یک پراید بود که واژگون شد

تمام زندگی‌ام، یک پراید بود که پسرم حدود سه ماه پیش با آن تصادف کرد و خودرو کاملا واژگون شد. خدا را شکر که پسرم صدمه زیادی ندید. تمام درها، اتاقک، بدنه و جلوبندی پراید آسیب دید.

حقیقتش چون بودجه زیادی نداشتم، سه ماهی هست که خودرو در تعمیرگاه افتاده و ۳۵ میلیون هزینه تعمیرش می‌شود. از قطعه‌فروش قرض کردم تا بتوانم یواش‌یواش تعمیرش کنم تا زیر پای بچه‌ها باشد و بی وسیله نمانند.

مگر می‌شود مال مردم را برای خودم خرج کنم؟

بعضی‌ها گفتند با این همه گرفتاری چرا پولی که پیدا کردی را تحویل صاحبش دادی و خرج مشکلات خودت نکردی؟ به آن‌ها گفتم این حرف‌ها چیست؟ مگر می‌شود مال مردم را برای خودم خرج کنم؟ خدا را شکر می‌کنم که با وجود تمام مشکلات امانت مردم را پس دادم.

حقوقم هم ماهی سه میلیون تومان است اما هنوز عیدی پارسال و امسال‌مان را پرداخت نکرده‌اند. با این همه توکلم به خداست. خداوند هیچ گاه بندگانش را در سختی و فشار نمی‌گذارد.